“Zwemmen met je hoofd op dezelfde hoogte als de eenden”
Lisette (1966) - organisatieadviseur
Zwemt sinds 8 juli 2023 in de Galderse Meren
Als ik Lisette normaal gesproken ophaal om te gaan zwemmen staat zij in badjas aan de straatkant. Ze vindt het zelf hilarisch als de buren haar zo op straat zien staan, maar het is wel de snelste manier om het water in te gaan, maar vooral om het water uit te komen en naar huis te rijden. Geen gedoe met een broek aantrekken over koude, stroeve, nog net niet droge benen.
Voor dit interview is het te koud om in haar gezellige tuin te zitten, dus nemen we plaats aan de grote tafel binnen.
“Wat ik zo leerzaam vind aan dit hele koudwaterzwemmen is hoe je mentaal omgaat met de kou, wat het fysiek met je doet. Het is niet het weg willen drukken van het ongemak, maar het aanvaarden. Dat je er rustig van kan worden en dat je veel kan hebben. Dat is wel de grootste les.
Ik ben altijd al een zwemmer geweest, sowieso wildzwemmen. Ik heb een boot en als ik voor anker ga wil ik gewoon zwemmen. Ook mijn vader als mijn broer springen graag de zee in, zomer en winter.
Ik ben ergens in 2022 beginnen met koud douchen. De reden? Dat het gezond is, tenminste dat zegt men (grinnikt). En toen heb ik me aangesloten bij jullie; het hele jaar doorzwemmen sprak me erg aan. En dan op die plek, die magie, de stilte van de natuur, het opkomen van de zon, met je hoofd vlak boven het water, op gelijke hoogte als de eenden, soms met mist/damp, soms met zon, glijden door het water, zonder praten.
Mijn koudste temperatuur was 2,8 graden; ik vind het wel fijn om van tevoren te weten hoelang we in het water mogen blijven. Mijn horloge meet ook de workout en hoeveel calorieën je hebt verbruikt. Ik vind het interessant om te weten of er verschil zit tussen gewoon zwemmen en in open water zwemmen. En dat maakt zeker verschil; het doet echt iets met je lijf.
Ik ben een keer alleen gaan zwemmen en dat ga ik nooit meer doen. Het was op een zondagochtend, in de winter, er waren alleen maar honden, overal mensen die zich waarschijnlijk afvroegen wat ik daar ging doen. Ik vond ze heel provocerend en toen ik het water uit kwam en me aan stond te kleden, liepen ze zo ongeveer tegen me aan, alsof ik op hun pad stond. Dat vond ik heel raar, honden die snuffelden aan mijn spullen, mensen die hard met elkaar aan het praten waren; een heksenketel. Alleen zwemmen gaf wel een bijzonder gevoel, maar die onveiligheid vond ik een beetje unheimisch. Ik realiseerde me dat dit juist is wat ik niet wil. Ik hecht wel aan de rust, zwemmen met ons clubje, want dat sociale aspect speelt voor mij ook mee. Uniek, elkaar door de week niet zien, maar juist wél met dat zwemmen.
Iedereen is blij, gilt van de kou en gaat fit weg. We kennen elkaar niet, maar iedereen staat bloot zich af te drogen, zonder gêne. Dat is toch heerlijk. Het is ook wel heel puur. Nog net niet naakt zwemmen.